شمارهٔ ۷۲۳

غزلیات

شبی که بی تو بود شمع برنیفروزم
که خود چو شمع بسوزم که تا رسد روزم

گر از کمان ملامت زنند صد تیرم
گمان مبر که زروی تو دیده بردوزم

مباد یاد سر زلف تو رود زسرم
بدیده دو کشم گر چو شمع میسوزم

از آتش رخ مغبچه ای بخواهد سوخت
هزار خرمن تقوی اگر براندوزم

تو آب میزدی ای چشم تر بر آتش دل
خبر نداشتی از آه آتش افروزم

بزیر زلف شکن در شکن بناگوشت
نمود در شب یلدا صباح نوروزم

حدیث زلف تو آشفته میکند تحریر
چه شکرهاست در این شب زبخت فیروزم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}