شمارهٔ ۱۶۶

غزلیات

اگرچه خانه خرابی زباده ای ساقی است
خراب جام شرابیم تا دمی باقی است

ز شوق روی تو خورشید را اشعه نور
بصد هزار زبان در حدیث مشتاقی است

مرا نیاز درونی ز صدق دل با تست
که زهد ظاهر یاران طریق زراقی است

ببر تو این دل زارم گر آدمی زادی
نه آدمی صفتی در فرشته اخلاقی است

خموش اهلی ازین درس و توبه و تقوی
که بخت ما و تو موقوف صحبت ساقی است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}