شمارهٔ ۱۷۵

غزلیات

دی از نظر چو سرو و خرامان من گذشت
من دانم از غمش که چه بر جان من گذشت

سوزم چو شمع و بر همه این سوز روشن است
زین اشگ آتشین که بدامان من گذشت

صد دل کباب همچو من از گریه مست شد
هرجا حکایت دل بریان من گذشت

کاری نکرد ناله من هم تو رحم کن
فریاد رس که کار ز افغان من گذشت

اهلی، بجای سبزه و گل خار غم دمید
هرجا که ابر دیده گریان من گذشت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}