شمارهٔ ۳۱۶

غزلیات

گر به کوثر نظر ز نیکو عملی است
چشم ما بر کرم ساقی و بخش ازلی است

رند دردی کش ما را تو چه دانی چه کس است
بجز از پیر خرابات که داند که ولی است

ای طبیب دل و جان سوی خود از ناز مرا
کی محل میکنی و درد من از کم محلی است

پاک دل نیست کسی کز می صافی گذرد
احتراز از محک تجربه عین دغلی است

عمر باشد که درین میکده با خضر و مسیح
اهلی از جرعه کشان علی و آل علی است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}