شمارهٔ ۳۲۷

غزلیات

هر صورتی که هست ز حسنت نشانه ایست
این حسن صورت تو عجب کارخانه ایست

دور از بهشت روی تو در دوزخ غمم
هر موی من ز آتش عشقت زبانه ایست

در بارگاه عشق هزار آستانه است
صد جبرییل خادم هر آستانه ایست

خوبان مدام صید می و نقل می شوند
آه این شراب و نقل عجب آب و دانه ایست

در بحر عشق هرکه در افتاد جان نبرد
باور مکن که عشق بتانرا کرانه ایست

دورست راه دین و ره کفر دورتر
اهلی طریق عشق گزین کاین میانه ایست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}