شمارهٔ ۴۷۱

غزلیات

فلک بدور تو طفلی که در وجود آورد
کجا به مسجد و محراب سر فرود آورد

کسی که قبله گهش آن دو طاق ابرو شد
نهاد سر بزمین و ترا سجود آورد

دلم که کرد ز سودای عقل جمله زیان
زیان او همه از عشق رو بسود آورد

تو شاه حسنی و مهمان عاشق درویش
مرنج از آنکه می و نقل دیر و زود آورد

کباب کن دل و خونش تو می برغبت خور
که ناتوان تو در خانه آنچه بود آورد

فغان که مطرب مجلس ز نشتر مضراب
خراش در رگ و جان از خروش عود آورد

مرا چو صورت آیینه روی او اهلی
هزار بار عدم کرد و در وجود آورد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}