شمارهٔ ۴۷۷

غزلیات

وصل ما یکنفس از روی نکویی باشد
بلبل از صحبت گل مست ببویی باشد

زندگی چیست کناری و لبی بوسیدن
خاصه آنهم بکنار لب جویی باشد

دشمنم طالع خویش است که یارم سازد
هر کجا سنگدل عربده جویی باشد

با همه سازم و از خوی تو سوزم که چرا
بخلاف همه کس عادت و خویی باشد

گرچه اهلی بسخن بلبل سیرین نفس است
گرنه ذکر تو کند بیهده گویی باشد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}