شمارهٔ ۵۳۷

غزلیات

شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟
حالتی هست جز از حسن که مجنون داند

آنچه در جان خراب و دل پرخون من است
هم مگر جان خراب و دل پرخون داند

من بحسن از همه افزون مه خود را دانم
او مرا نیز بعشق از همه افزون داند

با شهیدان محبت دم عیسی چه کند
چاره کشته عشق آن لب میگون داند

جز غم دل سخن از اهلی شوریده مپرس
در همه عمر چه دانست که اکنون داند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}