شمارهٔ ۶۶۵

غزلیات

گرنه ابرو ترش آن غمزه خونریز کند
بر لب لعل تو دندان همه کس تیز کند

تا فلک دیدترا ز یوسف بگذاشت
باغبان تربیت گلبن نو خیز کند

نرگس مست نو گر رهزن مردم نشود
بر من گوشه نشین فتنه که انگیز کند؟

سخن تلخ به بیمار غمت لایق نیست
مگرش خنده شیرین شکرآمیز کند

اهلی از پرتو زنار نبیند کافر
آنچه بادین من آن زلف دلاویز کند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}