شمارهٔ ۶۸۸

غزلیات

گر آه کشم آن سگ کویم بسر آید
کز آه من سوخته بوی جگر آید

از ضعف چنانم که اگر ناله کشد دل
بیهوش شوم تا نفسی چند بر آید

دایم برهت پیش صبا دیده گشایم
باشد که دمی گردی از آن رهگذر آید

از درد تو چون ناله کنم خلق بگریند
هر ناله که از درد بود کار گر آید

جایی که کشی تیغ پی قتل محبان
اهلی اگرش ره بود اینجا بسر آید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}