شمارهٔ ۷۱۷

غزلیات

آنکه لعلش دم عیسی به کرامت دارد
عالمی کشت چه پروای قیامت دارد

عشق را خاصیت این است که با هرکه بود
روزگار از همه دردش بسلامت دارد

داشت دعوی بقدت قامت طوبی که فلک
تا ابد بر سر پایش بغرامت دارد

عاقبت خاک شود در ره سروی به هوس
هرکه در سر هوس آن قد و قامت دارد

اهلی از راهروان است درین خانه خاک
دو سه روزی بهوای تو اقامت دارد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}