شمارهٔ ۸۳۴

غزلیات

ای همچو گل شکفته و از گل شکفته تر
تا کی نهفته باشی و از من نهفته تر

بیدارتر ز دولت حسن تو چشم من
وز بخت من دو نرگس مست تو خفته تر

چندانکه سعی بیش کنم هست پیش تو
ناگفته بر حدیث من و نا شقته تر

فریاد ازین ستم که ز غارتگر غمم
شد خانه رفته و دلم از خانه رفته تر

اهلی بگوش یار رسان این سخن که هست
از در سفته گوهر نظم تو سفته تر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}