شمارهٔ ۱۰۲۵

غزلیات

عمری‌ست کز عشق بتان این شور و مستی می‌کنم
پیرانه‌سر با کودکان صورت‌پرستی می‌کنم

جان طایر عشرست و من با دانه خالی خوشم
او سوی بالا می‌رود من میل پستی می‌کنم

همچون نسیم آسوده دل بودم به باغ نیستی
اکنون به سر این خاک غم از دست هستی می‌کنم

من در پی آغوش او، او خود نگنجد در جهان
این تنگ‌چشمی بین که من با تنگدستی می‌کنم

اهلی به وصف گل‌رخان حسن ادب خاموشی است
من مرغ خاموشم ولی گه‌گاه مستی می‌کنم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}