شمارهٔ ۱۰۶۱

غزلیات

شبهای هجر اگر چه دل ریش سوزدم
روز وصال باز جگر بیش سوزدم

این هم ز مهر نیست که چندان نظر کند
خواهد کزین نمک جگر ریش سوزدم

یارب چه حالتست که بیگانگان بمن
سوزند بیش از آنکه دل خویش سوزدم

زینگونه کز فغان نگذارم بخواب کس
ترسم که آه مردم درویش سوزدم

اهلی ز داغ عشق نسوزم که سوختن
خوشتر که طعنه های بد اندیش سوزدم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}