اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۰۳

غزلیات

مگو که سر بگریبان نشسته غمناکم
که مست بوی محبت ز سینه چاکم

چو ذر مهر تو از خاک برگرفت مرا
همین بود شرفم ورنه من همان خاکم

نظر بدیده ادراک در جهان کردم
بجز تو هیچ نیاید بچشم ادراکم

خوشم به رندی و آلوده نیستم از زهد
اگرچه غرق گناهم ازین گنه پاکم

بخاکپای تو سوگند میخورد اهلی
که خاک پای توام گر بر اوج افلاکم

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}