شمارهٔ ۱۲۵۶

غزلیات

نه دیده مثل تو دیده نه کس نشان داده
فرشته خوی و پریروی و آدمیزاده

تویی که سرو بلندت ز پاکدامنی
قدم بدیده هیچ آفریده ننهاده

منم که جز بجمال تو همتم هرگز
بر آفتاب فلک چشم مهر نگشاده

خدایرا مددی ای همای بخت که من
گدای شهرم و با پادشه درافتاده

ز فیض میکده خالی کجا بود اهلی
که سالهاست که چون خم بخدمت استاده

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}