شمارهٔ ۱۲۹۰

غزلیات

چو طوطیان تو سخن بی نظیر میگویی
بگو بگو که عجب دلپذیر میگویی

بطالع من مسکین چرا چنین تلخست
سخن که با همه چون شهد و شیر میگویی

مرا ز کشتن خود ای ندیم دوست چه غم
مترس اگر سخن این فقیر میگویی

حدیث یوسف و یعقوب ناتوانش گو
اگر جوان مرا حال پیر میگویی

مگوی پسته خندان بدان دهان اهلی
سخن بسنج که با خرده گیر میگویی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}