شمارهٔ ۱۳۰۰

غزلیات

چون بود روز جزایی مکن آزار کسی
زانکه کس تا بقیامت نبود یار کسی

به که در راه محبت چو الف راست شوی
که درین ره بکجی راست نشد کار کسی

گر ز خورشید چو مجنون ببیابان سوزی
به که منت کشی از سایه دیوار کسی

خار و گل چونهمه یکسان شود از باد خزان
مرغ زیرک نشود بسته گلزار کسی

برد بر دوش سبوی می رندان اهلی
مرد آنست که بر دوش نهد بار کسی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}