بخش ۷۵ - پاسخ کوش به آتبین

کوش‌نامه

بدو گفت کوش ای سبک‌مایه مرد
به گرد در پادشاهی مگرد

تو تا من نبودم چو روباه لنگ
نبودت شب و روز جایی درنگ

همه روز با بیم بگذاشتی
شب از جای دوشینه برداشتی

نبودت خورش سال و مه جز شکار
خور و خواب در بیشه و کوهسار

چه بود ار مرا نیز کردی بزرگ
که تو بیشه برداشتی همچو گرگ

چو من برکشیدم سر و سفت و یال
شدی شاه چین را بدان بی‌همال

که از بیشه در دشت و رود آمدی
برِ خسروِ چین فرود آمدی

دوباره شکستم سپاه پدر
توانگرت کردم به سیم و به زر

شدی بی‌نیاز از همه گونه چیز
برادر بکشتم ز بهر تو نیز

چو آگاه گشتم ز کار پدر
پدر بهتر از دایهٔ بدگهر

مرا دایه بودی و پروردگار
گرامی ولیکن نه چون شهریار

چو پاداش خواهی بدین دایگی
چو پرمایه گشتی ز بی‌مایگی

چو نیواسب کشتم در این کارزار
از او به نباشد همانا سُوار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}