شمارهٔ ۱۹۹

غزلیات

ماه من از خانه مست شب بهوای که شد
ساقی بزم که گشت شمع سرای که شد

دولت دیدار او باز کرا رخ نمود
آینه ی حسن او روی نمای که شد

غمزه پنهانیش آفت جان که گشت
خنده ی زیر لبش باز بلای که شد

عشوه و نازش کرا داد بشوخی فریب
مکر و فسونش دگر مهر و وفای که شد

گرنه بمستان خویش چاک گریبان نمود
جامه ی صد ناتوان چاک برای که شد

بر سر زانوی که مانده سرو خواب کرد
هیکل و بازوی او دست دعای که شد

بر دل سخت که داشت آه فغانی اثر
هر نفس گرم او داغ جفای که شد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}