شمارهٔ ۳۴۹

غزلیات

تا چند دردسر کشم از گفتگوی خویش
جایی روم که خود نبرم راه سوی خویش

چون من بخوی کس نیم و کس بخوی من
آن خوبتر که خوی کنم هم بخوی خویش

خوش حالتی که در طلبت گم شوم ز خود
چندانکه تا ابد نکنم جستجوی خویش

بیرنگم آنچنان که درین بوستان چو گل
آگه نمی شود دلم از رنگ و بوی خویش

روشندلان چو آینه از غایت صفا
بینند روی خلق و نبینند روی خویش

تا شد کمند زلف تو پیوند جان من
صید دلم رمید ز هر تار موی خویش

رندیست دل شکسته فغانی خاکسار
بر سنگ امتحان زده صد ره سبوی خویش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}