شمارهٔ ۴۴۲

غزلیات

ترا گزیده برای گزند خویشتنم
هلاک میطلبم نه بیند خویشتنم

گل مراد ز نخل تو آنقدر چیدم
که شرمسار ز بخت بلند خویشتنم

تو گرم گشته و من دل نهاده بر آتش
چه حالتست که هم خودسپند خویشتنم

ز عیش تلخ خودم خنده آید ای دشمن
کند هلاک همین زهر خند خویشتنم

گرم مراد نبخشی مراد خاطر تست
نه بر مراد دل دردمند خویشتنم

بعشق اگرچه همه عمر پند خود دام
کفایتی نشد آخر ز پند خویشتنم

نه صید لاغر یارم فغانی از چه سبب
بدست زور کشد در کمند خویشتنم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}