بلند اقبال

شمارهٔ ۴۸ - قطعه

قطعات

ای رخت چون گل از لطافت و لون
آرزوی دلم توئی به دو کون

نه چو زلف تو سنبل است از بو
نه چو رخسار تو گل است از لون

رویت از روشنی کف موسی
مویت از تیرگی دل فرعون

به وصالت رسد بلند اقبال
شودش گر خدای عالم عون

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}