بخش ۱۴۲ - حکایت بر سبیل تمثیل

دفتر اول

با پسر گفت لولیی در ده
نیست چیزی ز نان گندم به

گفت هرگز تو خورده ای بابا
گفت من خود نخورده ام اما

بود جدی مرا کهنسالی
یافته از زمانه اقبالی

دیده بود او کسی حوالی شهر
که گرفتی ز نان گندم بهر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}