بخش ۳۶ - مناجات در طلب کردن توبه و ثبات بر آن و نادیدن آن از خود و استوار ساختن آن به تقوا و ورع

سبحة‌الابرار

ای ز هر رو همه را روی به تو
روی هر ذره ز هر سوی به تو

کار ما چیست گنه ورزیدن
عادت تو گنه آمرزیدن

توبه از بنده بود سست نهاد
توبه آنست کش از توست گشاد

بار نه بار فکن هر دو تویی
توبه ده توبه شکن هر دو تویی

هر که شد گمشده تیه گناه
جز به توبه نشود روی به راه

جامی گمشده را بخش نجات
توبه روزی کن و بر توبه ثبات

نخوت توبه برون بر ز سرش
دیدن توبه بپوش از نظرش

پیش آن دیده که روشن نظر است
دیدن توبه گناه دگر است

می زند این همه از هستی سر
کس نخورد از شجر هستی بر

از ورع هر که زبردستی یافت
پنجه زورور هستی تافت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}