جامی

شمارهٔ ۷

غزلیات

زد به رفتار خوش قدت ره ما
رفع الله قدره ابدا

تو همایی و نیست ظل همای
جز دو زلف تو دام ظلهما

گر کند غنچه با تو دعوی لطف
بر دهانش زند نسیم صبا

دیده هر دیده ام جدا دردی
تا ز روی تو مانده اند جدا

تو بلای خدایی و خلقی
به دعا خواهد این بلا ز خدا

آینه از تو رخ نمی تابد
به تو دارند روی اهل صفا

هر که درهای نظم جامی دید
گفت لله در ناظمها

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}