شمارهٔ ۶۲

غزلیات

ای در ابرو گره افکنده چه حال است تو را
گویی از صحبت احباب ملال است تو را

موجب حسن تو تنها نه خط و خال فتاد
عشق ما نیز ز اسباب جمال است تو را

تشنگان را به دمی آب تفقد می کن
ای که منزل به لب آب زلال است تو را

بر دل از غصه مرا رنج و ملالی ست عظیم
تا به هر سفله سر غنج و دلال است تو را

بی تو گشتم چو خیالی و به خاطر نگذشت
هرگز این نکته ات آخر چه خیال است تو را

نیست ره سوی توام جز به پر و بال امید
مشکن این بال و پرم را که وبال است تو را

جامی اندیشه ساحل مکن از لجه عشق
که برون رفتن ازین ورطه محال است تو را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}