شمارهٔ ۱۴۲

غزلیات

نهفته سیم به زیر قبا که این بدن است
گرفته برگ سمن را به بر که پیرهن است

بسن ز پیرهن اندام نازکش که مگر
در آب گشته عیان عکس لاله و سمن است

اگر کنند به گل نازنین تنش را باد
رود ز تاب تعالی الله این چه لطف تن است

کله شکسته کمر بسته برگذشت از من
گذشت عمری و آن مشکل پیش چشم من است

چو در نظاره آن روی می توان مردن
مرا هزار شکایت ز جان خویشتن است

چو گفتمش سخن تلخ چند گفت به ناز
که شرم دار نه آخر ازین لب و دهن است

اگر به کوی تو جامی کشد فغان ای سرو
مگیر خورده که او عندلیب این چمن است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}