شمارهٔ ۱۴۲

غزلیات

نهفته سیم به زیر قبا که این بدن است
گرفته برگ سمن را به بر که پیرهن است

بسن ز پیرهن اندام نازکش که مگر
در آب گشته عیان عکس لاله و سمن است

اگر کنند به گل نازنین تنش را باد
رود ز تاب تعالی الله این چه لطف تن است

کله شکسته کمر بسته برگذشت از من
گذشت عمری و آن مشکل پیش چشم من است

چو در نظاره آن روی می توان مردن
مرا هزار شکایت ز جان خویشتن است

چو گفتمش سخن تلخ چند گفت به ناز
که شرم دار نه آخر ازین لب و دهن است

اگر به کوی تو جامی کشد فغان ای سرو
مگیر خورده که او عندلیب این چمن است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}