شمارهٔ ۲۷۶

غزلیات

خاکی که زیر پای خود آن شوخ بسپرد
صد جان بها دهند اگر پا بیفشرد

مشتاق کعبه را ز بساط حریر به
ریگ حرم که در ته پهلو بگسترد

مویی شدم ز فقر و فنا کو قلندری
کین موی را به پاکی تجرید بسترد

گرمی مجو به مجلس واعظ که مستمع
گر باشد آتش از دم سردش بیفسرد

بر من به روز هجر ز جان نیست منتی
ایام مرگ را خرد از عمر نشمرد

من آن نیم که سرکشم از حکم تیغ او
صد بار اگر چو شمع سرم را ز تن برد

جامی حریف اهل درین بزمگه نیافت
بر وی مگیر خورده اگر می نمی خورد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}