شمارهٔ ۲۹۷

غزلیات

چو ترک سرکش من پای در رکاب کند
کرشمه بر مه و جولان بر آفتاب کند

فراز خانه زین جا نکرده گرم هنوز
هزار خانه صبر و خرد خراب کند

چگونه لذت تیغش چشم که در دم قتل
ز حلق تشنه گذر تیزتر ز آب کند

من از تصور نادیدنش همی میرم
نعوذ بالله اگر روی در نقاب کند

خراب عشوه آن تندخوی بدکیشم
که گاه عشوه و گه ناز و گه عتاب کند

به باده بهر حریفان چو مجلس آراید
نخست ز آتش غیرت دلم کباب کند

اگر به مرتبه جامی به شیخ جام رسد
کجا به دور لبش توبه از شراب کند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}