شمارهٔ ۴۸۹

غزلیات

سپیده دم که شد از خانه عزم حمامش
هزار دلشده شد خاک ره به هر گامش

چو کند جامه ز تن جامه خانه را افروخت
فروغ صبح دگر از صفای اندامش

چو برگ گل که بود در گلاب خانه نشست
به گرم خانه عرق بر عذار گلفامش

تنش چو نقره خام و هزار مفلس عور
گرفته کیسه به کف بهر نقره خامش

مراست چشم و برد ناخنه ز چشم آرام
چه جای آن که بود زیر ناخن آرامش

نکاست استره یک مو به کام خود ز سرش
شد این ز سختدلی های سنگ ناکامش

رقیب گو مگشا زر که جامی بیدل
ز چشم اشک فشان داد سیم حمامش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}