شمارهٔ ۷۱۴

غزلیات

آن کان حسن بود و نبود از جهان نشان
و الآن ان عرفت علی ما علیه کان

اعداد کون و کثرت صورت نمایشی ست
فالکل واحد یتجلی بکل شان

نوری ست محض کرده به اوصاف خود ظهور
نام تنوعات ظهورش بود جهان

هر چند در نهان و عیان نیست غیر او
فی حد ذاته نه نهان است و نی عیان

فایض بود به جود بر اعیان انس و جن
ساری بود ز لطف در اطوار جسم و جان

دانا به هر بصیرت و بینا به هر بصر
گویا به هر زبان و توانا به هر توان

جامی کشیده دار زبان را که سر عشق
رمزی ست کس مگوی و حدیثی ست کس مدان

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}