شمارهٔ ۷۲۷

غزلیات

فزاید ز خط حسن نازک عذاران
علیکم بحسن الخط ای دوستداران

شود تازه از خط بهار نکویی
بدان گونه کز سبزه عهد بهاران

میا خوی فشان می چکان از رخ و لب
به هم بر مزن وقت پرهیزگاران

قرارت نه این بود با ما ز اول
که باشی قرار دل بی قراران

ندانم چه بود اینکه گشتند آخر
چنین ناامید از تو امیدواران

شد از تیغ مهرت دلم پاره پاره
چو ابرو ازو هر مژه اشکباران

قدح گیر جامی که جز می نبخشد
فراغت ز درد سر هوشیاران

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}