شمارهٔ ۷۳۶

غزلیات

تبارک الله ازین شکل و شیوه موزون
تو را رسد که بنازی به حسن روزافزون

چو زندگانی عاشق به وصل معشوق است
یکی ست فرقت لیلی و مردن مجنون

گمان صبر و سکون داشتم به خود لیکن
چو از تو دور فتادم چه جای صبر و سکون

ز جان سوختگان غمت برآمد دود
تو را چو گرد شکر خاست خط غالیه گون

همی فتاد ز بار غم تو خانه دل
اگر نه تیر تو بودی درین خرابه ستون

ز نقد عشق چو باشد خزانه دل را
چه سود حشمت جمشید و گنج افریدون

به تیغ مهر چو آن ماه کشت جامی را
چه جرم بر روش چرخ و گردش گردون

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}