شمارهٔ ۷۴۴

غزلیات

کشیده بود مه از حسن سر به چرخ برین
چو دید روی تو آمد ز آسمان به زمین

ز دیده بس که نگین های لعل ریخت گرفت
گدای تو همه روی زمین به زیر نگین

کمین چشم تو را بنده ایم بهر خدای
مپوش چشم عنایت ز بندگان کمین

شمیم زلف تو شد همدم نسیم شمال
ز رشک نافه به صحرا فکند آهوی چین

ز خود روم چو تو آیی و حال من بینی
وگر زمن نشود باورت بیا و ببین

منم به میکده عشق گشته مفلس و عور
نه جان به جای نه جانان نه دل به دست نه دین

مبین حقارت جامی که در هوای قدت
همای همت او طائری ست سدره نشین

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}