شمارهٔ ۷۹۷

غزلیات

یشهد الله اینما یبدو
انه لا اله الا هو

هست در ذره ای به وحدت خویش
پیش عارف گواه وحدت او

نیست با هیچ یک از اشیا ضد
می نماید به صورت همه رو

فهو ناج کما هو المنجی
و هو راج کما هو المرجو

گر تویی جمله در فضای وجود
هم خود انصاف ده بگو حق کو

در همه اوست پش چشم شهود
چیست پندار هستی من و تو

پاک کن جامی از غبار دویی
لوح خاطر که حق یکی ست نه دو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}