جامی

شمارهٔ ۷۹۸

غزلیات

شبی چون مه نمودی روی نیکو
برآمد نعره از انجم که ما هو

رمد آهو ز مردم با تک تیز
درین شیوه تو بگذشتی ز آهو

برت هست آیتی در لطف و رخ نیز
گه از برخوانم این آیت که از رو

سرشکم خواهد از زانو گذشتن
ز شوقت چند گریم سر به زانو

دو چشم تو عجایب جادوانند
ندیدم همچو آن دو هیچ جادو

همه صاحبدلان را ذوق کعبه
من بی دین و دل را ذوق آن کو

تنت در خرقه گر گم گشت جامی
چه شد کم گیر ازین پشمینه یک مو

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}