شمارهٔ ۸۳۵

غزلیات

سیب زنخدان تو را به ز به
یافت دلم متعه الله به

دانه خال از ذقنت چون نمود
دانه چو هرگز ننماید ز به

گشت به از دانه خال آن ذقن
گرچه بود میوه بی دانه به

گفت زهی هر که بدید ابرویت
نیست بلی چاره کمان را ز زه

غم چو دهی قسمت دل خستگان
قسمت من بیش ده و پیش ده

نیست به چالاکی و چستی چو تو
نی که میان بست به چندین گره

بین لب او جامی و بی خود بیفت
باده خور و مست شو و سر بنه

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}