شمارهٔ ۹۹۶

غزلیات

ای به بالا همانک می دانی
تو گلی ما همانک می دانی

گر روی در چمن ز رشک قدت
رود از جا همانک می دانی

بر تو سیم ناب و اندر سیم
سنگ خارا همانک می دانی

آهوی دام جسته ای و تو را
زلف در پا همانک می دانی

گل سوری کنایت از رخ توست
مشک سارا همانک می دانی

سر زلفت شب سیاه من است
رخ زیبا همانک می دانی

با تو جامی تنی ست زنده به جان
وز تو تنها همانک می دانی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}