جامی
شمارهٔ ۱۴۵
رباعیات
گفتم که هوای او برون شد ز سرم
از خاک درش درد سر خود ببرم
لیکن چو به حال خویش درمی نگرم
صد بار گرفتارتر از پیشترم
جامی
رباعیات
گفتم که هوای او برون شد ز سرم
از خاک درش درد سر خود ببرم
لیکن چو به حال خویش درمی نگرم
صد بار گرفتارتر از پیشترم
{{ metaLine }}
موردی نیست.
خالی است.
موردی یافت نشد.
فال حافظ
نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
{{ poem.poet_nickname }}
کتاب: {{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}
نظرات
هنوز نظری تأیید نشده.
{{ c.body }}