شمارهٔ ۹۹

غزلیات

نه دل بی تو ز جانی دور مانده ست
که از جان جهانی دور مانده ست

به کشتن لایق است آن کس که زنده
ز چون تو دلستانی دور مانده ست

جدا افتاده از بالین راحت
سرم کز آستانی دور مانده ست

ز فرهاد آن که کم گوید فسانه
ز شیرین داستانی دور مانده ست

مدان دور از جوانی حالت پیر
بتر زان کز جوانی دور مانده ست

سگت بگذاشته لاغر تنم را
همایی ز استخوانی دور مانده ست

ز جامی دور باشد نکته رانی
چنین کز نکته دانی دور مانده ست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}