شمارهٔ ۱۰۷

غزلیات

آن ترکمان پسر که دل ما نشان اوست
زابرو و غمزه تیر بلا بر کمان اوست

صاحبدلان به راه وفا خاک گشته اند
گو خوش بران که رخش جفا زیر ران اوست

ما در میان غصه چو موییم ازان کمر
خوش آن که دست کرده کمر در میان اوست

دامن کشان چو گل به سر سبزه تا گذشت
دستان بلبلان چمن داستان اوست

تا بهره مند شد ز کف او عنان به رخ
خونم دوال بسته ز رشک عنان اوست

باشد چو جام دیده پر از اشک حسرتم
تا دیده ام که جام دهان بر دهان اوست

یک جامه نیست بر تن جامی ز غم درست
جز خشک گشته پوست که بر استخوان اوست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}