شمارهٔ ۱۳۳

غزلیات

مرا نیست بر خوردن باده باعث
بجز غفلت از عالم پر حوادث

چه جمعیت آید ز گردنده چرخی
که بر وضع واحد دوان نیست لابث

بده ساقیا می که بی بهره از وی
بود در همه شغل لاهی و عابث

ازان می که کنیت ابوالطیباتش
سزاوار باشد نه ام الخبائث

ازان می که سوگند تائب نگردد
ز شربش به شرع خردمند حانث

ازان می که مغنیست در کسب دانش
ز بسط اقاویل و طول مباحث

به می صرف کن جامیا هر چه داری
مکن صرفه چون ممسکان بهر وارث

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}