شمارهٔ ۱۷۰

غزلیات

صوفی ز خانقه به خرابات می رود
زآفتکده به مأمن آفات می رود

عمر عزیزبی می و معشوق فوت کرد
اکنون پی تلافی مافات می رود

نعلین هر دو کون کشیده ز پای سعی
موسی صفت به طور مناجات می رود

ما را طواف کوی مغان یاد می دهد
هر جا سخن ز سیر مقامات می رود

هر دم بلای نفی سوی بحر نیستی
دل بهر شست و شوی اضافات می رود

وانگه درون زورق الا گرفته جای
پاک از همه به ساحل اثبات می رود

جامی رود به میکده شب بی چراغ و شمع
این راه را به نور کرامات می رود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}