شمارهٔ ۲۰۷

غزلیات

دل با غمت آشناییم داد
وز صبر و خرد جداییم داد

شب می مردم خیالت آمد
وز چنگ اجل رهاییم داد

تابد ز درونم آفتابی
تا داغ تو روشناییم داد

باد سر زلفت از رگ جان
تعلیم گره گشاییم داد

کرد آینه رخت تجلی
آیین خدا نماییم داد

بدنامی عشق تو خلاصی
از تهمت پارساییم داد

دریوزه کوی تو فراغت
از حشمت پادشاییم داد

سنگی که زدی پی شکستم
خاصیت مومیاییم داد

شوق تو غزال جامی آسا
آهنگ غزلسراییم داد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}