شمارهٔ ۳۱۶

غزلیات

به خاک درت ریخت اشک امشبم
برآمد به اوج شرف کوکبم

به پابوس تو تا گشادم دهان
فراهم نیاید ز شادی لبم

مجو بیش نبض مرا ای طبیب
که جسته ست از شعله های تبم

ز چه می رسد تشنه را آب و من
چنین تشنه لب زان چه غبغبم

ز غم می دهم جان ولی می دمد
خیال لبت روح در قالبم

من و درس عشقت که تلقین نکرد
معلم جز این حرف در مکتبم

کشم یارب از دست بیداد هجر
بود داد جامی دهد یاربم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}