شمارهٔ ۴۰۹

غزلیات

قسم به نون و قلم یعنی آن قد و ابرو
که جز به قبله روی تو نیست ما را رو

تو خود بگوی ز روی تو روی چون تابیم
چنین که پرتو روی تو تافت از هر سو

نشان ز قرب تو داده ست عندلیب به باغ
وگر نه فاخته را چیست نعره کوکو

چرا دگر پس زانو نشینم از غم هجر
چنین که با تو شدم همنشین و همزانو

سوال کرد فضولی که چونی ای مجنون
ز یار خویش جدا گفت این سخن کم گو

مرا ز درد جدایی چه غم که با لیلی
چنان شدم که ندانم که این منم یا او

مدار امید شفا گفتی از لبم جامی
حبیبی انت طبیبی فکیف لا ارجو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}