شمارهٔ ۴۴۲

غزلیات

منم عاشق و بیدل و مبتلا
ز عشق تو افتاده در صد بلا

کشیده ست خوان بلا عشق تو
زند عالمی را به آن خوان صلا

ز ورد تلاوت مرا بازداشت
سرود غمت در خلا و ملا

کی آید تلاوت ز دستم چو من
زدم دست در تن تلا لاتلا

فروغ رخت از پس صد حجاب
دهد دیده را نور و دل را جلا

چو راندی چنین آخرم کاشکی
نمی خواندیم سوی خویش اولا

رسانید جامی غم دل به عرض
فان شئت فاسمع و الا فلا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}