شمارهٔ ۴۷۷

غزلیات

ای کاش من برآن سر کو خاک بودمی
تا پایمال آن بت چالاک بودمی

تا باد بردیم به سر کوی دوست کاش
مردم نبودمی خس و خاشاک بودمی

پاک است یار و دامن پاکش گرفتمی
ز آلایش وجود خود ار پاک بودمی

روز شکارگر شدیم بخت سازگار
من نیز سر درآن خم فتراک بودمی

گر اشک دامنم نگرفتی ز ضعف تن
همراه آه رفته بر افلاک بودمی

بایستیم به دست ازان زلف رشته ای
تا من رفوگر جگر چاک بودمی

گر جرعه ای ز ساغر جامی نخوردمی
کی رند و دردخواره و بیباک بودمی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

فال حافظ

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

فال حافظ

{{ poem.title || "غزل حافظ" }}

نیت کنید. همین متن، غزل کامل است.

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}